Een fijne fiets, babbelen met biertjes en een kattencatastrofe
3 september 2015 - Boston, Massachusetts, Verenigde Staten
zondag 30 augustus
Nadat ik de dag ervoor een dagje had gehad om bij te komen begon de tijd nu wel te dringen om binnen mijn gestelde grens van een week een fiets te regelen. Ik struinde Craigslist, de Amerikaanse marktplaats, en wat Facebookgroepen af, en dat leverde resultaat: ik had een naar het leek mooie fiets op het oog, en kon daar ook nog 100$ vanaf praten. Toen ik echter naar het merk en type vroeg en dit op internet opzocht, kon ik deze niet duidelijk terugvinden en zag ik dat het merk over het algemeen vrij goedkoop was. Ik vroeg of ze daarom de prijs verder wilde laten zakken, maar omdat ze dat eigenlijk niet wilde besloot ik van de koop af te zien. Annie, die wellicht ook op zoek is naar een nieuwe fiets, had me namelijk ook al gevraagd om even mee te gaan kijken bij een tweedehands fietsenwinkel in Sommerville, een klein stukje met de bus, dus wellicht zou dat wat opleveren. Dus vertrokken we die kant op en maakte we op aandringen van de verkoper een testritje op twee fietsen, die we halverwege wisselden. Eentje stond me op zich wel aan, maar de prijs was toch te hoog voor die paar maanden dat ik hem gebruik. We bezochten nog het plaatselijke bakkertje, waar ik een vers granen en pitten brood kocht, waarna we de wijk nog even verkenden. Eenmaal thuis had ik weer contact met het meisje van eerder die dag, ze wilde toch wel zakken in de prijs omdat ze de fiets echt kwijt moest aangezien ze de volgende dag terug naar huis zou vliegen. Na wat onderhandelen -"man, je bent wel standvastig in je onderhandelingen"- kwamen we een mooie prijs overeen en vertrok ik per bus naar Brookline om een testritje op de fiets te maken. Deze beviel prima, dus ik kon met trots zeggen dat het op de valreep toch gelukt is om al mijn praktische zaken binnen een week te regelen! :)
Ik had afgesproken om daarna met Elke naar de rivier te gaan, en zij woonde slechts een paar straten van waar ik fiets had gekocht, dus dat kwam mooi uit. Samen met nog een huisgenoot van haar, Kevin, fietsten we naar de Esplanade, een mooi stuk groen waar veel hardlopers en fietsers van het uitzicht over de rivier kunnen genieten. Daar sloot nog een huisgenoot van Elke, Thijs, zich bij ons aan, hingen we heerlijk onze pootjes in het water vanaf een steigertje en genoten we van het warme zomerweer terwijl anekdotes over en weer gingen. Daarna zouden we lekker gaan barbecueën bij Elke en haar huisgenootjes thuis, dus vertrokken we richting de supermarkt. Helaas moesten we daarvoor wel een voetgangersbrug met traptreden trotseren en bleek mijn kekke stalen ros toch wat zwaarder dan gedacht. Gelukkig wilde Thijs hem wel naar boven tillen -"leuk ding, maar ze hebben er wel ergens lood in gestopt"- waardoor we niet helemaal tot de volgende brug hoefden te fietsen. De BBQ was geslaagd en ik kon het eerste sportachtige dat ik in de weken na mijn knieoperatie gedaan had er weer lang en breed aan eten. Aangezien het hier om acht uur al donker is kon ik op mijn nieuwe beste vriend op de weg naar huis meteen Boston by night zien terwijl ik over de brug naar Cambridge reed - in een woord schitterend!
maandag 31 augustus
Ik besloot nog even van mijn laatste vrijheid te genieten voordat mijn stage zou beginnen door, nouja, eigenlijk niet veel te doen. Ik ben even naar de Marketbasket, een grote, beduidend goedkopere supermarkt gefietst om wat nieuwe boodschappen -lees: chocolade Nesquik- te halen. Of nouja, even, dat zou misschien kloppen als ik niet telkens verkeerd was gefietst. Ik heb hier met betrekking tot het fietsen al een paar dingen geleerd. Eén: Als een auto links van je rijdt en naar rechts kan afslaan dan zal hij dat ook hoogstwaarschijnlijk recht voor je neus en zonder pardon doen. Boeiend dat jij rechtdoor gaat, daar is toch een gaatje om te parkeren?! Twee: Google maps en jij, dat is een vriendschap die je moet koesteren en waarin je naar elkaar moet luisteren. Zet al je eigenwijsheid dat "deze route toch veel handiger is" of "langs dit parkje fietsen toch veel leuker is" aan de kant - traptreden en eenrichtingswegen is wat je er gegarandeerd voor terugkrijgt. Drie: Je mag hier als fietser vaak de gehele rijbaan gebruiken. Vier: Reken dan wel op gefrustreerde automobilisten. Ze weten hun toeters hier goed te vinden. Vijf: Geen van de Nederlanders draagt een helm, de rest van de wereld wel.
Eenmaal terug met mijn boodschappen vertrokken we niet lang daarna voor het afscheidsetentje van Meredith. Bij een Mexicaans tentje in de buurt bestelden we wat taco's en sandwiches, die we buiten op het terrasje op konden peuzelen. Daar keuvelden we gezellig over kannibalisme, rat kings en seriemoordenaars. Aanleiding? Anna was afgelopen weekend een paar dagen naar New York en toen ze terugkwam wilde ze haar twee hamstervriendjes gedag zeggen. De een lag al wat raar over de ander heen, maar toen ze hem een porretje gaf zag ze dat de ander inmiddels geen hoofd en ledematen meer had. Omgedoopt tot Hammibal besloot ze beide beestjes maar snel de deur uit te werken. Het bleek verrassend veel gespreksstof te bieden en al snel passeerden allerlei bekende verhalen over kannibalisme en seriemoordenaars de ronde.
dinsdag 1 september
Vandaag was officieel mijn eerste stagedag, maar daarvoor moest ik eerst nog een internationale oriëntatie doen. Ter voorbereiding had ik twee dagen eerder al een serie online filmpjes en presentaties doorgewerkt, van "wat doe je als er een actieve schutter in het gebouw is?" tot "welke code moet er worden afgeroepen als er een baby wordt ontvoerd?". Na afloop van elke presentatie moest je steeds een super suggestieve quiz maken à la "is het verstandig om na te blijven denken in een noodsituatie, ja of nee?". Maargoed, dat was dus allemaal niet zo ingewikkeld, en bij aankomst in het ziekenhuis kreeg ik een presentatie van een uurtje met wat praktische zaken, maar verder niet veel spectaculairs. Ik lunchte met Rozemarijn lekker buiten in het zonnetje op het gras, waarna ik me moest melden bij Occupational Health voor een controle van mijn vaccinaties. Die afspraken liepen allemaal enorm uit, waardoor ik een uur langer moest wachten, maar gelukkig waren alle vaccinaties in orde. Zoals ik al wist moest ik wel een nieuwe tuberculosetest. Echter wilde ze niet meteen een Mantouxtest doen, maar moest ik me een dag later melden om bloed te laten prikken. Ach, wat zij willen. Mijn begeleidster was nog tot woensdag op vakantie, dus ik kon niet echt iets doen, dus besloot ik een stukje door de stad te fietsen, de Esplanade nog een keer helemaal af te rijden en via de oostelijke brug terug naar Cambridge te gaan. Ik pikte nog wat fietslampjes mee bij de Target en reed toen snel door naar huis om Meredith nog even gedag te kunnen zeggen. Zij stond al met de bagage op de stoep op haar Uber taxi te wachten, dus konden we elkaar nog net een prettig verblijf wensen. Dan het fijne moment: eindelijk had ik mijn eigen kamer! Daar was ik toch wel aan toe. Ik heb meteen al mijn spullen vanuit de woonkamer oververhuisd, alles ingeruimd en een beddengoedwasje gedraaid. Dat duurde bij elkaar wat langer dan gedacht, want toen ik op de klok keek zag ik dat ik vijf minuten later al met Elke, Rozemarijn, Miko en Maaike had afgesproken om een BMT Eindhoven drankje te doen, aangezien we allemaal dezelfde opleiding doen en allemaal hier in Boston stage lopen. Ik werkte dus snel een ingevroren maaltje van de week daarvoor naar binnen en fietste naar Central Square, waar ik "The Bar Without A Name" moest vinden. Dat bleek nog best lastig, want je raad het al, de bar had geen naam. Gelukkig liep Elke me een stukje tegemoet en kon ik aansluiten voor een welverdiend biertje. Het was zeker geslaagd en gezellig om ervaringen en tips te delen!
woensdag 2 september
Vandaag had ik mijn eerste echte stagedag. Om elf uur ontmoette ik mijn begeleidster, Tina, een superaardige en relaxte vrouw. Het is me wel duidelijk geworden dat mijn project nog niet zo vast ligt als ik dacht, en dat ik de komende anderhalve week ga besteden aan het ontmoeten van heel veel mensen, het praten met hen en het kijken wat voor mogelijke projecten ze hebben. Ik mag dan zelf kiezen waar ik bij aan wil sluiten, dus dat is eigenlijk wel heel tof. Ik mag mijn tijd ook flexibel indelen en af en toe een paar daagjes vrij nemen om een tripje te maken, dus dat is super relaxt. Het doel van Tina was om mijn netwerk flink uit te breiden, wat ik daar vervolgens mee wilde doen was aan mij. Ik heb er in ieder geval wel vertrouwen in dat ik hier aan een leuk project kan werken zolang ik zelf aangeef wat ik wil. Na het gesprek liet ik bloed prikken bij een chagrijnige vrouw, die met haar piercings en dreadlocks die van achter op haar hoofd naar voren kwamen en dan met een u-bocht weer teruggingen, met aan de zijkant opskeer, een nogal, tja, opvallende verschijning was. Vervolgens lunchte ik met Tina en Sandy, een professor in de beeldanalyse, om mijn eerste netwerkstapjes te zetten. Na de pauze begon ik met wat lees- en oriënteerwerk en kreeg ik van een Chineese jongen op het lab, Ruibin, een uitleg over zijn project. Toen het einde van de dag weer in zicht kwam fietste ik naar huis om te koken en vervolgens naar Allston te fietsen, omdat ik daar bij de Tavern in de Square bar met Charlotte Sophie had afgesproken, een vriendin van een vriendin van een vriendin, waarmee ik voorafgaand aan mijn avontuur al kort had geappt omdat ik wist dat zij ook naar Boston ging tegelijk met mij. Dat was supergezellig, en we deelden verhalen over studie en stage en het huis waarin zij net was getrokken, en waarvoor eerst een schoonmaakploeg moest komen waarna nu langzaamaan alle meubels arriveren. Wederom een geslaagde avond in ieder geval!
donderdag 3 september
Vandaag sprak 's ochtend met Sandy, die ik woensdag al had ontmoet. Hij zit wat meer op de programmeerkant, maar kon me veel vertellen over waar er op het snijvlak van beeldvorming en beeldanalyse nog winst te behalen viel. Tijdens de lunch sprak ik met Jay, een Indische postdoc, die me ook van alles vertelde over projecten die bijvoorbeeld toepassing vinden in gezichttransplantaties, waarbij gekeken wordt hoeveel vertakkingen er zijn van zenuwen en vaten, zodat een gezicht zo goed en met zoveel gevoel als mogelijk kan worden hersteld. De rest van de middag probeerde ik me te focussen op wat leeswerk, maar ik merkte dat ik al best wel gaar was. Ik dropte mijn laptop thuis en beschoot te voet wat boodschappen voor het avondeten te halen bij de dichtbij gelegen Wholefoods. Deze zaak is beduidend duurder dan de Marketbasket, en een groot deel van het assortiment is dan ook biologisch, of, zoals mij dat ooit verteld is, "je kiest de meest verrotte groentes van je akker en verkoopt ze voor meer geld onder het label biologisch". Ik besloot me er maar overheen te zetten en tikte het bedrag bij de kassa af met mijn nieuwe betaalpas, die gelukkig helemaal naar behoren werkt. Het was inmiddels al veel later dan gepland, dus thuis begon ik meteen met het koken en bakken van mijn aardappels, erwtjes en kipvingers, wat er vervolgens goed in ging. Ik besloot nog een wasje te draaien, aangezien de planning is om dit weekend naar Montréal te gaan! Onze wasmachine staat in de kelder, dus daalde ik met mijn wasmand af in het duister. De kat schoot helaas snel langs me heen, dus het kostte ons vervolgens een kwartier om het beest uit de enorme, met ontzettend veel troep volgestouwde kelder weer de trap op te jagen. Eenmaal boven had hij wat stof en spinnenwebben in zijn vacht en zette Annie hem in bad, wat hij natuurlijk niet optimaal fantastisch vond. Lang verhaal kort, de kat spartelde overal heen, zette zijn nagels in het douchegordijn waardoor de douchestang naar beneden kwam en de chaos en hilariteit was alom. Terwijl Annie en ik de badkamer weer fixten zette Anna de kat in de douche op de andere badkamer. Zielig miauwend kwam hij er als een verzopen katje uit; hopelijk heeft hij zijn lesje geleerd. Ik merk dat ik alweer zoveel aan het typen ben dat het hoog tijd is om te gaan slapen. Tijdens het typen heb ik net trouwens de eerste regenbui gehoord buiten, dus ik ben benieuwd wat het weer gaat doen de komende tijd. De voorspellingen zijn in ieder geval nog steeds flink warm, met volgende week dinsdag maar liefst 33 graden.. Dat wordt weer zweten! Houdoe!

